Había que aproveitar este tempo tan formidable dos últimos días, xa con tardes máis longas que permiten ter máis tempo para saír. A cousa comezou en Noia, onde tiña eu unha débeda coa praza do Tapal e a fermosa igrexa de San Martiño. Débeda saldada…

A ruta seguiu pola costa, con paradas en lugares que tiña […]

Xa tardaba eu moito en voltar pola Costa da Morte… Sábado de inverno, nada que facer, os días que xa se van estirando pouco a pouco… En fin, que había que ir a algún lugar dos chamados clásicos. Tras pensar polo camiño en ir até a punta Nariga, ao cabo rematei en Corme e na […]